Opis
Dzikość
Autor: Yuval Zommer
Ilustracje: Yuval Zommer
Tłumaczenie: Magdalena Jakuszew
Wydawnictwo: Juka-91
Miejsce i rok wydania: Warszawa, 2024
Współczesna baśń, która przenosi czytelnika w świat, gdzie nadzieja tkwi w odwadze tych, którzy odmawiają uległości wobec niszczącego wpływu człowieka na otoczenie. Książka ukazuje, że istnieje droga do ocalenia przyrody, a jej odrodzenie zależy od ludzi gotowych podjąć trudną walkę o jej przetrwanie. Głównym bohaterem jest chłopiec, który zauważa, że ze światem dzieje się coś złego…
,,
„Pewnego dnia mały chłopiec wyjrzał przez okno swego domu i dostrzegł, że ze światem dzieje się coś złego”
Czym można się zachwycić:
W książce poznajemy historię „Dzikości” czyli przyrody, która pod wpływem nadmiernego wykorzystywania przez ludzi zaczyna tracić siły. To opowieść o naturze, której zagraża niebezpieczeństwo ze strony tych, którzy powinni przyczyniać się do jej rozwoju, a nie przeciwnie – działać na jej niekorzyść. „ Dzikość” nie jest tylko książką dla dzieci, ale dla wszystkich tych, którzy czują, że człowiek przestał pomagać naturze, a zapragnął jak najwięcej od niej brać. Książka ta daje nam poczucie, że jest o co walczyć. Pomóc mogą nawet najmłodsi i tym samym – zmienić świat na lepsze. „Dzikość” przynosi nam wspaniałą refleksję – dorośli powinni patrzeć na świat z taką samą czułością jak dzieci.
Do jakich działań może inspirować książka:
Warto zastanowić się jak można pomóc „Dzikości” czyli naturze, która znajduje się w naszej okolicy i co zrobić, aby poczuła się lepiej. Przyroda nie wymaga od nas zbyt wiele, aby mogła być hojna i wielka. Podarujmy jej nasionka i nowy karmnik dla ptaków. Postarajmy się nie zrywać liści z drzew i zużywać mniej wody. Każde działanie na rzecz natury powinno rozpoczynać się od tego, co wydaje się najprostsze.
Czego można doświadczyć (emocje/uczucia/stany)?
Oczywiście – smutek związany z uświadomieniem sobie przez dzieci w jakim stanie znajduje się natura. Dzieci mogą doświadczyć rownież chęci zmiany świata.
Co może budzić nadzieję/ wspierać sprawczość?
Aby zatrzymać niszczenie „Dzikości” dzieci powinny zwrócić uwagę na swoje codzienne czynności. Najlepiej zacząć od zakręcania wody, gdy myjemy zęby. Nie zrywajmy liści i kwiatów, ponieważ to one tworzą naszą dzikość. Warto poprosić o pomoc rodziców i spytać ich w jaki sposób oni pomagają naturze.
Tropy/wskazówki:
Po lekturze warto porozmawiać z dziećmi na temat samej dzikości – czym jest dla nich i jak dzikość ujawnia się w ich codzienności. Ważne, aby zachęcić dzieci do segregowania śmieci, nie śmiecenia w lasach czy parkach i co najważniejsze – jako nauczyciele powinniśmy poruszyć temat szacunku do natury, która jest przecież naszym wspólnym domem. Dobrym pomysłem może być zorganizowanie szkolnego dnia ziemi podczas którego uczniowie przedstawiają dlaczego owa „Dzikość” jest ich przyjaciółką/domem. Plakaty na temat natury i możliwości dbania o nią przygotowane przez dzieci rownież mogą okazać się przydatne – w szkołach, które zakazują używania telefonów w trakcie przerw – uczniowie i tak zawieszą na nich wzrok.
Osoba opracowująca: Zofia Sadlok




